ВО ВЬЕТНАМЕ ПРОШЛО ПАСХАЛЬНОЕ БОГОСЛУЖЕНИЕ – Видео 4k Вьетнам

http://linksjourney.wordpress.com

http://vietnamofmyheart.wordpress.com

https://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

VIETNAM OF MY HEART

LINKS JOURNEY

Туры-из-Житомира-в-феврале-во-Вьетнам7

Вьетнам

Видео 4k Вьетнам

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

В В приморском городе Вунгтау (Вьетнам) было совершено Пасхальное богослужение, которое возглавил исполняющий обязанности секретаря Отдела внешних церковных связей Московского Патриархата по делам дальнего зарубежья священник Сергий Звонарев, специально прибывший с этой целью по просьбе местной православной общины – русского православного прихода в честь Казанской иконы Божией Матери.

Богослужение Пасхи, как и предваряющие его службы Страстной седмицы, были совершены в культурном центре микрорайона российских специалистов СП «Вьетсовпетро», временно оборудованном под храм.

В Великую субботу при стечении верующих было совершено освящение куличей, в том числе подготовленных работниками местной пекарни.

По сложившейся традиции многочисленный крестный ход прошел по территории микрорайона.

За ночным богослужением молились сотрудники «Вьетсовпетро» и члены их семей, соотечественники, проживающие в городе Вунгтау и в других частях страны, а также специально прибывшие на праздник гости из Ливана и Камбоджи.

По завершении Пасхальной литургии состоялась праздничная трапеза, на которой священник тепло поздравил прихожан со Светлым Воскресением Христовым, отметив важность современного православного свидетельства в отдаленных уголках мира.

KZb-COgKARw

Фото: пасхальные торжества в Вунгтау, Вьетнам

20100405vietnam5sm20100405vietnam1smtimthumb-2timthumb-1timthumb

Источник:

http://orthodox.cn/news/20100405vietnam_en.htm

ORTHODOXY IN CHINA

button_ask_a_question3

Advertisements

Миссионерский автобус-храмездит по деревням в Татарстане, Россия

http://videosofmyheart.wordpress.com

https://russiaofmyheart.wordpress.com

VIDEOS OF MY HEART

RUSSIA OF MY HEART

15 - 1 (12).png

big_373601_1093_DO1202180021

_MG_5739

Миссионерский автобус-храмездит по деревням в Татарстане, Россия

Миссионерский автобус-храм ездит по деревням в Татарстане. Священник Андрей Стребков служит в нем литургию, исповедует и причащает сельских жителей.

ΟΠΤΙΝΑ, ΡΩΣΙΑ, ΠΑΣΧΑ 1993: ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 3 ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ – ΟΙ 3 ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ – VIDEO

https://russiaofmyheart.wordpress.com

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

RUSSIA OF MY HEART

3343782-Wild-flowers-on-mountain-background-Russia-Caucasus--Stock-Photo
Ρωσία

Στη μνήμη των δολοφονημένων Μοναχών

Πάσχα 1993, Μονή Όπτινα, Ρωσία

Unknown

Οι 3 Νεομάρτυρες της Όπτινα, Ρωσία, +1993

Οἱ Ἅγιοι 3 Νεομάρτυρες τῆς Ὄπτινα: Βασίλειος Ιερομόναχος, Τρόφιμος μοναχός καί Θεράπων μοναχός, οἱ κοδονοκρούστες, ὁσιομάρτυρες στή Μονή Ὄπτινα Ρωσίας (18/4, +1993, Πάσχα) [σύναξι 12/11] [μαρτύρησαν ἀπό σατανιστή]

44519439f878f6ab0426
Μονή Ὁπτινα, Ρωσία

Ἀναφέρει ἡ Ξεναγός Λουντμίλα:

«Στίς 18 Ἀπριλίου 1993 τή νύκτα τοῦ Πάσχα συνέβη ἕνα θλιβερό γεγονός [στήν Ὄπτινα]. Γιορτάσαμε μέ λαμπρότητα τήν Ἀνάστασι. Ἡ ἀγρυπνία τελείωσε γύρω στίς 5 τό πρωΐ κι ὅλοι ἀποσυρθήκαμε. Συνηθίζουμε νά κτυπᾶμε τίς καμπάνες ὅλη τή μέρα. Ἔτσι τρεῖς μοναχοί, γύρω στίς 6:10 τό πρωΐ, κτυποῦσαν χαρμόσυνα τίς καμπάνες. Τήν ὥρα ἐκείνη τούς ἐπιτέθηκε ἕνας σατανιστής καί τούς ἔσφαξε μ᾽ ἕνα μεγάλο μαχαίρι. Φαίνεται πώς μέσα στό θόρυβο καί στό σκοτάδι δέν τόν πρόσεξαν. Κτύπησε πρῶτα τόν ἕνα καί τόν ἄφησε στό ἔδαφος πληγωμένο. Ἦταν γιά ἀρκετή ὥρα ζωντανός. Ἔπειτα κτύπησε τό δεύτερο, ὁ ὁποῖος φώναξε λίγο καί προσπάθησε νά κτυπήση πάλι τήν καμπάνα. Ἔπεσε, ὅμως, νεκρός. Ὁ τρίτος, ὁ π. Βασίλειος, πρόλαβε νά φύγη, ἀλλά λίγο πιό πέρα ἀνάμεσα στά δύο κτίρια, ὁ σατανιστής τόν κτύπησε καί τόν ἄφησε νεκρό. Μετά τό ἀποτρόπαιο ἔγκλημα ὁ σατανιστής ἄφησε τά μαχαίρια του ματωμένα στό ἔδαφος κι ἐξαφανίσθηκε. Ἦταν μεγάλα μαχαίρια καί πάνω τους χαραγμένος ὁ ἀριθμός 666. Ἀργότερα τόν συνέλαβαν, τόν χαρακτήρισαν τρελλό καί τόν ἄφησαν ἐλεύθερο. Στήν κηδεία τῶν τριῶν νεομαρτύρων ὅλοι, μοναχοί καί λαϊκοί, νοιώθαμε καί λύπη ἀλλά καί μεγάλη χαρά, ὅσο κι ἄν αὐτό φαίνεται παράδοξο. Ὁ ἡγούμενος εἶπε κατά τή διάρκεια τῆς ἐξοδίου ἀκολουθίας: “Χάσαμε τούς μοναχούς, ἀλλά τώρα τούς ἔχουμε ἀγγέλους στόν οὐρανό καί προσεύχονται γιά μᾶς”. Πιό πολύ λυπηθήκαμε γιά τόν π. Βασίλειο. Ἦταν μόλις 32 χρονῶν, ἀλλά ἄνθρωπος μέ βαθειά πίστι καί πολλά χαρίσματα. Ἔκανε θαυμάσια κηρύγματα καί βοήθησε πολύ κόσμο. Εἶχε πεῖ κάποτε: “Θά ἤθελα νά πεθάνω τό Πάσχα, τήν ὥρα πού θά κτυποῦν οἱ καμπάνες!”».

ΠΗΓΗ:

Κέντρου Νεότητος Θηβῶν,

ἐπιμ. Ἀρχιμ. Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου,

Ρωσία-Φινλανδία, Ταξιδιωτικό Χρονικό,

ἐκδ. Ἀκρίτας

Ἀθήνα 2004

Видео – Священномученика Павел Адельгейм убит в собственном доме в Пскове, Россия (+2013)

https://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

tumblr_nrumexwhzo1ti9obeo1_540

unknown16

http://www.1tv.ru/i_newsvideo/239055

url-2.jpg

url-1.jpg

Священномученика Павел Адельгейм

убит в собственном доме в Пскове (+2013)

Громкое убийство совершено минувшим вечером в Пскове. В собственном доме погиб известный православный священник Павел Адельгейм. Убийцу он знал. Более того, нападавший приехал к святому отцу за помощью и несколько дней жил у него. А затем схватился за нож. Очевидцы говорят: при задержании подозреваемый кричал, что пойти на преступление ему велел сатана.

Громкое убийство совершено минувшим вечером в Пскове. В собственном доме погиб известный православный священник Павел Адельгейм. Убийцу он знал. Более того, нападавший приехал к святому отцу за помощью и несколько дней жил у него. А затем схватился за нож. Очевидцы говорят: при задержании подозреваемый кричал, что пойти на преступление ему велел сатана.

Имя протоирея Павла Адельгейма было широко известно за пределами Псковской области. К нему приезжали со всей страны. Поэтому никого не удивило, когда у священника в доме три дня назад появился молодой человек с явными странностями в поведении. За помощью, решили соседи. Но спасительная беседа, которую накануне вечером священник вел со своим гостем, закончилась трагедией.

Около восьми часов вечера тело 75-летнего отца Павла с ножевым ранением обнаружили в его доме. Уголовное дело возбуждено по статье “Умышленное убийство”. Подозреваемый задержан.

“К преступлению может быть причастен житель города Москвы 1986 года рождения, который находился у него в гостях”, – сообщил старший помощник руководителя Следственного управления Следственного комитета РФ по Псковской области Антон Доброхотов.

По версии следствия приютить у себя больного сына, отца Павла попросила его знакомая.

“По имеющейся в настоящий момент информации, отец Павел стал жертвой исполнения пастырского долга, как готовности прийти на помощь любому человеку. Надеемся, что правоохранительные органы сделают все для прояснения обстоятельств этого страшного преступления”, – сказал диакон, глава патриаршей пресс-службы Александр Волков.

Выяснить мотивы преступления следователям пока не удалось, предполагаемый убийца ранен. Как утверждают врачи, сейчас его жизни ничего не угрожает. По словам очевидцев, напавший на отца Павла кричал, что убить священника ему велел сатана.

“В момент задержания мужчина причинил себе ножевые ранения, в связи с чем в настоящее время госпитализирован”, – сообщил старший помощник руководителя Следственного управления Следственного комитета РФ по Псковской области Антон Доброхотов.

Прихожане храма Константина и Елены в Пскове, где служил отец Павел, шокированы. Они до сих пор не могут поверить в случившееся. На страничке священника в Интернете, где он также общался со своей паствой, появились соболезнования.

Вся жизнь Протоирея Павла проходила одновременно и в смирении и в борьбе. Он родился в 38-м, его семья была репрессирована. Первые годы жизни он провел в детском доме. Из духовной академии юношу исключили за пятую графу в паспорте. Но все же он завершил образование. В 1969 отца Павла Адельгейма арестовали и осудили по 190-й статье за клевету на советскую власть. В лагере он лишился ноги. Но после освобождения, уже будучи инвалидом, он вновь приступает к служению и открывает приюты для детей-сирот. В 2003 году на отца Павла было совершено покушение, Адельгейм попал в аварию, по заключению экспертов, рулевое управление в его автомобиле было преднамеренно испорчено.

Всю ночь следователи собирать улики на месте происшествия, которые могут пролить свет на это убийство. Пока от дальнейших комментариев они воздерживаются.

Патриарх Московский и всея Руси Кирилл уже заявил, что соболезнует в связи с трагической смертью священника Павла Адельгейма и молится о его упокоении.

Источник:

http://www.1tv.ru/news/social/239055

1TV

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ ΛΕΛΙΑΝΟΒΑ ΤΗΣ ΓΚΑΤΣΙΝΑ ΡΩΣΙΑΣ (+1932): “Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ” – Η ΑΓΙΑ ΠΟΥ ΠΑΡΗΓΟΡΕΙ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

flowers

m1

σάρωση0035

Αγία Μαρία Λελιάνοβα,

οσιομάρτυς μοναχή της Γκάτσινα Ρωσίας (+1932)

Ο Θεός της έδωσε το χάρισμα

να παρηγορεί τους θλιμμένους  & όσους έχουν κατάθλιψη

╰⊰¸¸.•¨*

Εορτή: 26 Ιανουαρίου, 4 Απριλίου & 17 Απριλίου

26 Μαρτίου Ανακομιδή Ι. Λειψάνων καί ανακήρυξη αγιότητος το 2007

7106_320.jpg

Στην πόλη Γκάτσινα, τριάντα μίλια περίπου μακριά από την Αγία Πετρούπολη, ζούσε πριν από την επανάσταση ή μοναχή Μαρία. Το κοσμικό της όνομα ήταν Λυδία Άλεξάντροβνα Λελιάνοβα. Νέα ακόμα, πριν από την επανάσταση του 1917, είχε προσβληθεί από τη νόσο του Πάρκινσον κι υπόφερε από εγκεφαλίτιδα. Αυτό προξένησε μια ακινησία σ’ ολόκληρο το σώμα της, πού νόμιζε κανείς πώς ήταν αλυσοδεμένο, ακίνητο. Το πρόσωπο της ήταν ωχρό, αναιμικό. Μπορούσε να μιλάει, αλλά με μισόκλειστο το στόμα της. Ή φωνή της έβγαινε ανάμεσα από τα δόντια της. Πρόφερε πολύ αργά τα λόγια της, κι ό ήχος τους είχε μια μονοτονία. Έτσι ανάπηρη πού ήταν, είχε απόλυτη ανάγκη από βοήθεια κι από αποκλειστική φροντίδα. Το παραμικρό άγγιγμα, της προξενούσε πόνο.

Ή αρρώστια αύτη πολύ συχνά συνοδεύεται από ψυχολογικές μεταβολές (εκνευρισμό, μια κουραστική επιμονή να επαναλαμβάνει στερεότυπες ερωτήσεις, να έχει υπερβολικές απαιτήσεις, να παρουσιάζει σημάδια γήρανσης κλπ.). Φυσική συνέπεια τέτοιων μεταβολών είναι οι άρρωστοι αυτοί να καταλήγουν συνήθως σε ψυχιατρεία. Ή μητέρα Μαρία όμως όχι μόνο δεν είχε αλλοιωθεί ψυχικά, αλλά φανέρωσε και κάποιες εξαιρετικές πτυχές της προσωπικότητας και τού χαρακτήρα της, πού είναι πολύ σπάνιες σε τέτοιους άρρωστους. Είχε πολύ μεγάλη πραότητα, ταπείνωση, υποταγή, αυτοσυγκέντρωση και δεν ήταν καθόλου απαιτητική. Ήταν αφοσιωμένη στην αδιάλειπτη προσευχή κι υπόμενε τη δύσκολη κατάσταση της χωρίς τον παραμικρό γογγυσμό.

Ως ανταπόδοση στη μεγάλη της ταπείνωση κι υπομονή ό Θεός την προίκισε μ’ ένα χάρισμα: να παρηγορεί τούς θλιμμένους. Άνθρωποι ξένοι κι εντελώς άγνωστοι πού αντιμετώπιζαν θλίψεις, απόγνωση και κατάθλιψη, άρχισαν να την επισκέπτονται και να συζητούν μαζί της. Κι όλοι έφευγαν από κοντά της παρηγορημένοι, ανακουφισμένοι. Ένιωθαν τη θλίψη μέσα τους να φωτίζεται, τούς φόβους τους να ξεπερνιούνται, την κατάθλιψη και την απόγνωση να εξαφανίζονται. Οι φήμες για τις αρετές της εξαιρετικής αυτής μοναχής διαδόθηκαν σταδιακά πολύ μακρύτερα από τα σύνορα της Γκάτσινα.

Ή μάτουσκα Μαρία ζούσε μαζί με την ελεύθερη αδερφή της Ιουλία Άλεξάντροβνα και τον αδερφό της Βλαδίμηρο Άλεξάντροβιτς. Αρχικά έμεναν στο κέντρο της πόλης, κοντά στον καθεδρικό ναό των αγίων Πέτρου και Παύλου. Αργότερα εγκαταστάθηκαν σ’ ένα μικρό ξύλινο σπίτι στα περίχωρα. Έμεναν στο ίδιο διώροφο σπίτι από το 1909 ως το 1932. Την μάτουσκα Μαρία δεν την γνώριζαν μόνο οι κάτοικοι της Γκάτσινα, μα και πολλοί κάτοικοι της πρωτεύουσας. Έτσι στη μοναχική κουρά της, πού την έκανε ένας αρχιμανδρίτης, παραβρέθηκαν πολλοί άνθρωποι. Λόγω της κατάστασης της υγείας της της έδωσαν αμέσως το μεγάλο σχήμα.

Γύρω από τη μάτουσκα Μαρία δημιουργήθηκαν δύο ομάδες. Τη μια ομάδα αποτελούσε ένας μεγάλος κύκλος πού βοηθούσε σε διάφορες σπιτικές δουλειές. Ή άλλη ομάδα, πού ήταν μικρότερη, είχε τη βασική υποχρέωση να ψάλλει παρακλήσεις. Ό μικρός κύκλος αποτελούνταν από κορίτσια, ηλικίας περίπου 20 ετών. Τις καθοδηγούσε ό π. Ιωάννης Σμόλιν και μαζί του έψαλλαν στο κρεβάτι της μάτουσκα, επισκέπτονταν άλλους ασθενείς κι έθαβαν τούς νεκρούς. Το 1927 πού κοιμήθηκε ό π. Ιωάννης, τη θέση του πήρε ό π. Πέτρος Μπελάφσκυ.

Το Μάρτη τού 1927 επισκέφτηκε τη μάτουσκα ό Ίβάν Μιχαήλοβιτς Άντρεγέφσκυ. Όση ώρα περίμενε να γίνει δεκτός, περιεργαζόταν τις πολλές φωτογραφίες πού υπήρχαν στο δωμάτιο υποδοχής. Δύο απ’ αυτές τού έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση. Ήταν οι φωτογραφίες των μητροπολιτών Πετρούπολης Βενιαμίν και Ιωσήφ. Ό μητροπολίτης Ιωσήφ είχε γράψει στη δική του φωτογραφία μια πολύ συγκινητική αφιέρωση στη μάτουσκα Μαρία, παραθέτοντας μια μεγάλη περικοπή από το βιβλίο του «Στην Αγκαλιά του Πατέρα». Ό μητροπολίτης Βενιαμίν είχε γράψει κάτι σύντομο: «Στην αξιοσέβαστη και μαρτυρική μάτουσκα Μαρία, πού ανάμεσα σε τόσους πονεμένους, παρηγόρησε και μένα τον αμαρτωλό…»

Ό Ιβάν Μιχαήλοβιτς είχε τη μεγάλη τύχη να παραστεί μάρτυρας στη θαυματουργική δύναμη της μάτουσκα στις θλιμμένες ψυχές.

Κάποτε ένας νέος άντρας είχε πέσει σε απόγνωση, επειδή είχαν συλλάβει κι είχαν εξορίσει τον ιερέα πατέρα του. Όταν έφυγε από τη μάτουσκα ήταν χαρούμενος κι είχε αποφασίσει ήδη να γίνει διάκονος. Μια νέα γυναίκα πού ήταν επίσης θλιμμένη, μετά τη συνάντηση της με τη μάτουσκα, έγινε ξαφνικά πολύ χαρούμενη και αποφάσισε μάλιστα να γίνει μοναχή. Ένας ηλικιωμένος άντρας πού υπόφερε πολύ επειδή είχε πεθάνει ό γιός του, έφυγε από κοντά της παρηγορημένος. Μια ηλικιωμένη γυναίκα πού είχε έρθει κλαμένη, έφυγε ήρεμη και γαλήνια.
Όταν την επισκέφτηκε ό Ίβάν Μιχαήλοβιτς, της είπε πώς συχνά τον ταλαιπωρούσε μια κατάθλιψη πού κρατούσε αρκετές εβδομάδες. Δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο ν’ απαλλαγεί απ’ αυτήν.

«Ή κατάθλιψη είναι πνευματικός σταυρός», του είπε ή μάτουσκα…

Τα λόγια αυτά της μάτουσκα Μαρίας λειτούργησαν σαν χειρουργική επέμβαση στην ψυχή του Ιβάν Μιχαήλοβιτς, σαν αφαίρεση κάποιου πνευματικού όγκου. Κι αμέσως άλλαξε, έγινε άλλος άνθρωπος.

Τη νύχτα της 17ης (ή κατ’ άλλες πηγές 19η) Φεβρουαρίου τού 1932 οι αρχές συνέλαβαν πολλούς μοναχούς και πιστούς σ’ ολόκληρη τη χώρα. Συνέλαβαν επίσης και πολλές μοναχές από την Γκάτσινα, ανάμεσα τους και τη μάτουσκα Μαρία με την αδερφή της. Ήταν ή εποχή πού ή OGPU προχώρησε σε συλλήψεις όλων των μοναχών και μοναζουσών πού είχαν μείνει ελεύθεροι, αφού ως τότε είχαν ήδη κλείσει όλα τα μοναστήρια κι άλλοι μεν μοναχοί είχαν συλληφθεί κι άλλοι ζούσαν στον κόσμο.

Ή μάτουσκα κατηγορήθηκε για αντεπαναστατική προπαγάνδα, πώς συμμετείχε σε μια αντεπαναστατική οργάνωση, σύμφωνα με την παράγραφο 10 του άρθρου 58 τού Σοβιετικού Κώδικα Εγκλήματος. Συνέλαβαν επίσης και τον αδερφό της. Και βέβαια ή «προπαγάνδα» εναντίον του κομμουνισμού ήταν το χάρισμα της να παρηγορεί τούς θλιμμένους, Εκείνοι πού παρευρίσκονταν στη σύλληψη περιγράφουν μια φοβερή εικόνα εμπαιγμού κι άγριας βίας στην καρτερική κι ανάπηρη μάτουσκα, πού ήταν παράλυτη κι αδύναμη να κάνει οποιαδήποτε σωματική κίνηση. Δύο τσεκάδες άρπαξαν από τα χέρια την ταλαίπωρη και μαρτυρική γυναίκα, την κατέβασαν από το κρεβάτι της, πού ήταν στον δεύτερο όροφο, και την έσυραν ως το φορτηγό…Ταρακουνούσαν το βασανισμένο και παράλυτο σώμα της, την πέταξαν μέσα στο φορτηγό και την οδήγησαν στο Λένινγκραντ. Έμεινε εκεί δύο μήνες, ως το θάνατο της.

Οι άνθρωποι πού τη σέβονταν και την τιμούσαν, άρχισαν να της φέρνουν στη φυλακή μικρά δέματα. Για ένα μήνα περίπου οι φύλακες δέχονταν τα δέματα της. Μετά οι φρουροί άρχισαν ξαφνικά ν’ αρνούνται, δέ τα δέχονταν.

-Πέθανε στο νοσοκομείο, τούς είπαν κοφτά.

Συνήθως τέτοιους αβοήθητους ανθρώπους τούς εκτελούσαν. Πληροφορίες αναφέρουν πώς ή μοναχή Μαρία είχε καταδικαστεί σε τριετή εξορία, μα δεν πρόλαβε να εκτελέσει την εξορία της. Στο νοσοκομείο οι γιατροί της έκαναν εγχείριση και της έκοψαν τους τένοντες. Ή ταλαιπωρημένη μοναχή δεν άντεξε τους πόνους και πέθανε. Το σώμα της το παρέδωσαν σε μια ξαδέρφη της να το ενταφιάσει, αλλά «χωρίς δημοσιότητα», όπως την προειδοποίησαν. Ό ενταφιασμός της έγινε στο κοιμητήριο του Λένινγκραντ «Σμολένσκοϊε», όπου βρίσκεται κι ό ναός της Παναγίας του Σμολένσκ.

Τον τάφο της όμως επισκέπτεται πλήθος ανθρώπων, πού κάνουν μνημόσυνα και προσεύχονται. Ό θάνατος της αναφέρεται πώς έλαβε χώρα στις 17 Απριλίου του 1932.

Την 26η Μαρτίου του 2007 έγινε ή ανακομιδή των λειψάνων της κι ή μοναχή Μαρία συναριθμήθηκε στο χορό των μαρτύρων της Εκκλησίας μας. Σήμερα τα άγια λείψανα της βρίσκονται στο ναό του αγίου Παύλου, στην Γκάτσινα.
Ό αδερφός της μάτουσκα, Βλαδίμηρος Άλεξάντροβιτς, ήταν ένας αδύνατος, μικρόσωμος κι ευγενής άντρας, πού φρόντιζε την αδερφή του και δεχόταν τούς επισκέπτες με αυτοθυσία. Εκείνον τον μετέφεραν μ’ ένα «μαύρο κοράκι», δηλαδή μ’ ένα μαύρο αυτοκίνητο, απ’ αυτά πού συνήθως χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά θυμάτων πού είχαν συλληφθεί μέσα στη βαθιά νύχτα. Μετά από ανακρίσεις πού κράτησαν εννιά μήνες, καταδικάστηκε σε πενταετή εγκλεισμό στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Σιβηρία.

Ή αδερφή του, Ιουλία Άλεξάντροβνα, καταδικάστηκε σε τριετή εγκλεισμό στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μαζί με πολλούς άλλους πού τιμούσαν τη μοναχή Μαρία. Οι φίλες της την επισκέπτονταν και της έφερναν τρόφιμα. Κανένας δεν ξέρει πότε πέθανε…

Πηγή:

Πέτρος Μπότσης

Μάρτυρες του Βορρά, Γ´

Γυναίκες Μάρτυρες Ομολογήτριες

ΑΘήνα 2012